2022 ఏప్రిల్ 16 న మధ్యాహ్న సమయంలో మొదటిసారి ప్రత్యక్షంగా కలిసిన నాలాంటి మరొక మనీషి కార్తీక్ అన్న(నాలాంటి అంటే ఆహార్యంలో కాదు ఆలోచనా విధానంలో).ఏ ఎక్స్పెక్టెషన్ లేకుండా వెళ్ళిన నాకు అన్నని చూడగానే తాత్వికానందం కలిగింది. స్థిరనిశ్చలమై ఆలోచనలతో...వర్తమానంలో సమర్థవంతంగా జీవిస్తున్న సాధువు లెక్క కనిపించాడు. అన్నకు నాకు మధ్య జరిగిన సంభాషణలు అరకొరే అయినా కార్తీకన్నతో అనుబంధం చాలా ఏళ్ళ క్రితం మొదలైంది అని ఇప్పటికి అనిపిస్తుంది. కార్తీక్ అన్న ఆశయ నిర్మాణంలో జరగబోయే సహృదయ సమ్మేళనంలో నేను సైతం ఆనందాన్ని పొందాలని వెళ్ళిన నాకు అప్పటిదాక నేను జీవించిన జీవితం నుంచి ఊహాత్మక అభిరుచి ప్రపంచంలో అడుగుపెట్టినట్టు ఆ రెండున్నర రోజులు గడిపేసా. నిజానికి అన్న నుంచి నేను గ్రహించిన విషయాలన్నింటినీ నా దినచర్యలో పొందుపరచాలని, కవితాత్మకంగా రాయాలని,ఆ రెండున్నర రోజుల పాటు గడిపిన జీవితాన్ని ఓ అనుభవైక ఆనందంగా లిఖించాలని తపించిన నాకు నా నేస్తాలతో ఆ సంతోషాన్ని పంచుకొంటున్న, సత్సాంగత్యంతో మనలో కలిగే మార్పు ఎలా ఉంటుందో మా అన్న పరిచయం అలాగే అనిపించింది. మా అమ్మ వల్ల పరిచయం అయిన రైటర్ ను sir అనో, గారు అని పిలుస్తూ అక్కడెక...
నన్ను నేను ఎక్కడని వెతకాలి ఏ కన్నె మనసు నన్ను తనలో దాచుకుందో నాలో మాత్రం నేను లేనని స్పష్టంగా తెలుస్తుంది అప్పుడు తనకై ఆలోచిస్తుంటే అదే నన్ను నేను వెతికే వేళ తెలిసింది ఎప్పుడు చూశానో తెలియదు కానీ ఎప్పుడూ చూస్తున్నట్టే ఉంది కళ్ళలో నిక్షిప్తం చేసుకున్నానో మనసులో దాచుకున్నానో తెలియదు కానీ ఆకాశ తారల తీరుగా కనిపిస్తూ కనువిందులు కల్గించేలా...ఉంది రూపం రాత్రంతా నాతో ఉన్నా కానీ పొద్దున లేవగానే తననే చూడాలి అనిపిస్తుంది అందుకే కనుల తెరలపై ఉన్న తనని మనసు పొరలలో పదిలం చేసుకున్న నా తోడుగా తను లేదని తెలిసి నా నీడలోనే చూస్తూ ఊహల్లో తనతో విహరిస్తున్న మనసుకు అనిపిస్తూనే... ఉంది చరవాణి తెరపై ఉన్న తనని నా ఎద పూల పాన్పుపై సేదతీరేలా నా కలలన్ని నిజమమ్యేలా నన్ను నేను మరో మనసులో...కనుగొంటానని
కామెంట్లు
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి